Ostatnio dzięki przerwie świątecznej w nadawaniu Housa miałem problem na co patrzeć :). To co leci w TVP do oglądania się nadaje rzadko, no na TVN7 leci Seinfeld czy jeszcze jakiś serial czy dwa ale to raczej wyjątki. No więc poza obejrzeniem raz na jakiś czas kolejnego odcinka Kameleona trafiłem na serial Lie to me. Fajny ciekawy serial z czymś czego nie ma w serialach polskich czyli dialogi. Czy naprawdę tak trudno napisać dialogi, które nie będą drętwe tylko żywe czy dowcipne a aktorzy wypowiadający swoje kwestie nie będą wyglądać jakby robili to za karę? Czemu amerykańskie czy nawet angielskie seriale mogą mieć dialogi które się kleją, gdzie nie polega to na wygłoszeniu paru monologów przez zmuszonych do tego aktorów. Czemu dialogi w Housie czy wspomnianym Lie to me mogą się hmm iskrzyć a w polskich produkcjach to czasami jest tak na siłę że słuchać się tego nie da. Żeby za różowo nie było, co mnie w "Lie to me" wkurza to dość typowa maniera amerykańska. Mamy na przykład nagranie z kamery przemysłowej, osoba stoi tyłem więc twarzy nie zobaczymy. Ale to przeciez serial amerykański, więc robimy czary mary i z odbicia w gablocie szklanej (Sic!) po "drobnym retuszu™" widzimy nie tylko twarz ale i to jak wyglądają jej brwi. Nosz ja też chcę taki sprzęt :D.

Może przy okazji a paru zdaniach o czym jest ów serial. Więc mamy to do czynienia z agencją/firmą która zajmuje się wykrywaniem kłamstw :). Czyli mają ucznia oskarżonego o morderstwo nauczycielki i chcą wiedzieć czy posadzenie go na krześle to dobry pomysł. Czy też pilota NASA który rozwalił samolot testowy o ziemię i mają się dowiedzieć dlaczego. No i jak już wspominałem fajne żywe dialogi, niezłe tempo akcji i całkiem znośni aktorzy/rki. Taki lekki łatwy i przyjemny a przy tym niezbyt odmóżdżający serialik.